Keratan Akhbar Berkaitan D.A.R.I.H.

AIR KETUM SEJENIS DADAH

MAKLUMAT ASAS

Nama saintifik pokok Ketum ialah Mitragyna Speciosa Korth. Kegunaannya banyak digunakan sebagai ubat tradisi dan dadah narkotik.

  

JENIS-JENIS

Pokok Malar hijau, daun berwarna hijau tua berkilat, bunga kuning kecil.
2 jenis dedaun bertetulang. Satu berwarna merah dan yang satu lagi berwarna putih. (Dikatakan mempunyai kesan halusinogenik yang lebih kuat).

KESAN PENGAMBILAN

Bahan ini boleh bertindak dalam masa 5-10 minit setelah diambil dan tahan selama 6 jam. Ia mampu mengurangkan ketegangan otot dan menjadikan penggunanya mengalami peningkatan tenaga fizikal dan batin serta keupayaan melakukan kerja berat atau kerja yang membosankan.

MENGAPA IANYA BERBAHAYA ?

Penyalahgunaan bahan ini mengakibatkan kesan buruk seperti hilang kawalan diri, rasa bosan dan malas, kurang sensitif terhadap kesakitan fizikal dan emosi, anak mata menjadi sempit, merasa loya, mulut menjadi kering, kerap kencing, hilang selera makan dan berat badan, sembelit dan juga insomnia.

DADAH "DEPRESEN"

MAKLUMAT ASAS

Kumpulan dadah depresen (penekan) merupakan sejenis dadah yang bertindak terhadap sistem otak sehingga membuatkan seseorang itu tidak sedarkan diri bila diambil secara berlebihan. Dalam bidang perubatan, dadah jenis ini digunakan sebagai ubat penenang, meredakan kesakitan dan untuk tidur lena. Walau bagaimanapun, ia telah menjadi salah satu dadah yang disalahgunakan. 

JENIS-JENIS

Pil tidur dan trankuiliser (dormicum, up john, dormi, eramin 5, apo, somese, blank, robot, roche, button, valium, librium, tauxene, ativan, Xanax dan lora).

KESAN PENGAMBILAN

Penagih depresen akan berasa khayal, peluh berlebihan, terhoyong-hayang dan juga pengecilan anak mata. Penggunaaan yang regular menyebabakan toleran dan kebergantungan berpanjangan. Selain itu, dos yang berlebihan boleh menyebabkan pernafasan terhenti dan akhirnya kematian

Penyalahgunaan bahan ini mengakibatkan kesan buruk seperti kecelakaan jalanraya dan kemalangan , gejala penyakit mental seperti keresahan melampau, kemurungan, dan psikosis, I juga memyebabkan keletihan yang kronik, tidak dapat tidur, perubahan penglihatan, cenderung untuk membunuh diri, dan juga ketagihan yang melampau.

APA YANG ANDA PERLU TAHU TENTANG "BENZODIAPINES"

Apakah benzodiazepin, dan bagaimana ia berfungsi?

Benzodiazepin adalah kelas ubat-ubatan terutamanya digunakan untuk merawat keresahan, tetapi mereka juga berkesan dalam merawat beberapa keadaan lain. Mekanisme sebenar tindakan benzodiazepin tidak diketahui, tetapi mereka muncul untuk bekerja dengan mempengaruhi neurotransmitter dalam otak, bahan kimia yang dibebaskan saraf untuk berkomunikasi dengan saraf lain yang berdekatan. Salah satu neurotransmitter ini adalah gamma-aminobutyric asid (GABA), sebuah neurotransmitter yang menekan aktiviti saraf. Para saintis percaya bahawa aktiviti berlebihan saraf boleh menjadi punca kebimbangan dan gangguan psikologi lain, dan benzodiazepin mengurangkan aktiviti saraf di dalam otak dan saraf tunjang dengan meningkatkan kesan GABA.

Benzodiazepin biasanya disalahgunakan.

 Penyalahgunaan ini adalah sebahagiannya berkaitan dengan kesan toksik yang dihasilkan dan juga kepada ketersediaan meluas mereka. Mereka boleh disalahgunakan atau kronik, seperti yang dilihat lebih biasa di jabatan kecemasan hospital, dengan sengaja atau tidak sengaja diambil dalam dos berlebihan. Kematian dan penyakit yang serius jarang berlaku akibat penyalahgunaan benzodiazepine sahaja; Walau bagaimanapun, mereka sering diambil dengan sama ada alkohol atau ubat-ubatan lain. Gabungan benzodiazepin dan alkohol boleh membahayakan.

Benzodiazepin juga telah digunakan sebagai "Rape date" dadah kerana mereka ketara boleh menjejaskan malah menghapuskan fungsi yang biasanya membolehkan seseorang untuk menahan atau mahu menentang pencerobohan atau serangan seksual. Dalam tahun-tahun kebelakangan ini, pengesanan dan keyakinan orang yang terlibat dalam ini telah meningkat secara mendadak. Ubat ini biasanya ditambah kepada alkohol yang mengandungi minuman atau minuman walaupun lembut dalam serbuk atau bentuk cecair dan boleh menjadi sukar untuk rasa.

Biasanya Preskripsi didera dan Over-the-Counter Dadah

Punca penyalahgunaan Benzodiazepin

Walaupun sesetengah orang mungkin mempunyai kecenderungan genetik untuk menjadi ketagih dadah, ada sedikit keraguan bahawa faktor persekitaran juga memainkan peranan penting. Sebahagian daripada pengaruh alam sekitar yang lebih biasa adalah status sosioekonomi yang rendah, pengangguran, dan tekanan rakan sebaya.

Gejala Penyalahgunaan Benzodiazepine

Pada dos yang normal atau biasa, benzodiazepin melegakan kebimbangan dan insomnia. Mereka biasanya diterima baik. Kadang-kadang, orang yang mengambil benzodiazepin boleh berasa mengantuk atau pening. Kesan sampingan ini boleh menjadi lebih ketara dengan peningkatan dos.

Dos yang tinggi benzodiazepin boleh menghasilkan kesan sampingan yang lebih serius. Tanda-tanda dan gejala keracunan akut atau berlebihan boleh termasuk yang berikut:

*Mengantuk

*Kekeliruan

*Pening

*Penglihatan kabur

*Kelemahan

*Pertuturan tidak jelas

*Kekurangan penyelarasan

*Kesukaran bernafas

*Koma

Walaupun kegunaannya banyak membantu, benzodiazepin boleh membawa kepada pergantungan fizikal dan psikologi. Pergantungan boleh menyebabkan gejala dan juga sawan apabila mereka berhenti tiba-tiba. Pergantungan dan pengeluaran berlaku dalam hanya peratusan yang sangat kecil orang yang mengambil dos biasa untuk tempoh yang singkat. Gejala pengeluaran boleh menjadi sukar untuk membezakan dari kebimbangan. Gejala biasanya berkembang pada 3-4 hari daripada penggunaan lepas, walaupun mereka boleh muncul lebih awal dengan jenis yang lebih pendek-bertindak.

Perubatan Diulas oleh Doktor pada 2015/04/02

Rokok Membahayakan Kesihatan

Mengapa merokok merbahaya?

Merokok merbahaya kerana :

• Tembakau mempunyai hubungkait yang rapat sebagai penyebab penyakit seperti barah dan penyakit jantung.
• Boleh terjebak dalam penyalahgunaan dadah

Bagaimana merokok itu membahayakan?

• Asap rokok mengandungi lebih kurang 4000 jenis bahan kimia beracun
• Lebih kurang 63 dari bahan kimia di atas boleh menyebabkan barah.

Apakah bahan kimia yang merbahaya dalam asap rokok?

Daripada 4000 bahan beracun dalam asap rokok, yang biasa dikenali adalah seperti berikut:

• Tar (bahan untuk membuat jalan raya)
• Ammonia (bahan dalam pencuci lantai)
• Napthylamine (ubat gegat)
• Arsenik (racun anai-anai)
• Nicotine (bahan yang boleh mendatangkan ketagihan)
• Kadmium (terdapat dalam bateri)
• DDT (Ubat nyamuk)
• Formaldehyde (untuk mengawet mayat)
• Butane (gas yang boleh membunuh)
• Methanol (Bahan pembakar untuk roket)
• Hydrogen cyanide (racun)
• Toluene (bahan pelarut)
• Carbon Monoxide (gas beracun)

Apakah penyakit yang membawa maut dan dikaitkan dengan tabiat merokok?

1. Penyakit saluran pernafasan: lebih 10-20 kali ganda
2. Barah paru-paru: lebih 10-15 kali ganda
3. Barah payudara: lebih 11 kali ganda
4. Barah hidung dan tekak: lebih 5-15 kali ganda
5. Barah mulut: lebih 3-15 kali ganda
6. Barah saluran makanan : lebih 4-5 kali ganda
7. Sakit Jantung: lebih 1.5-3 kali ganda
8. Barah Buah Pinggang: lebih 1.5-3 kali ganda
9. Ulser Perut: lebih 2 kali ganda
10. Angin Ahmar: lebih 2-3 kali ganda

Bagaimana merokok mendatangkan kesan ke atas tubuh badan anda?

Mempunyai kedua-dua kesan jangka pendek dan jangka panjang. Bahan-bahan kimia yang dibebaskan daripada rokok boleh merosakkan beberapa organ dalam tubuh badan kita.

Apakah kesan-kesan jangka pendek?

OTAK -  Pembebasan gas karbon monoksida dan pengurangan oksigen menyebabkan otak tidak dapat berfungsi dengan sepenuhnya.

TELINGA  - Mengurangkan kadar pengaliran darah boleh menyebabkan pekak.

MATA - Mata berair, radang mata yang boleh mengganggu daya   penglihatan.

MULUT  -  Mengalami deria rasa yang tidak sedap pada bibir,lidah dan  tekak.
               -  Nafas berbau dan mendapat jangkitan mulut.
               -   Gigi menjadi kuning.

HIDUNG - Mengurangkan deria bau.

KULIT  -  Mengurangkan suhu badan, kulit muka cepat berkedut.

PARU-PARU - Kesukaran untuk bernafas dan mengurangkan tenaga untuk bersukan.

Apakah kesan-kesan jangka panjang kepada peROKOK?

• Barah (cth. paru-paru, payudara, mulut, tekak, dan usus)
• Penyakit Jantung
• Angin Ahmar / Strok
• Penyakit paru-paru (cth. Penyakit lelah, bronkitis)
• Penyakit mulut dan gusi
• Ulser (perut, peptic)
• Osteoporosis
• Kemandulan (tidak boleh hamil)
• Kurang bernafsu dalam perhubungan seks
• Mati pucuk

Selain membahayakan kesihatan diri, apakah keburukan merokok yang lain?

• Merokok juga boleh mencemarkan persekitaran
• Puntung rokok yang dibuang merata-rata boleh mencemarkan persekitaran seperti mengakibatkan longkang tersumbat yang boleh menyebabkan pembiakan nyamuk aedes
• Menyebabkan pencemaran udara
• Perokok pasif (Menyedut/menghidu asap rokok dari orang lain yang merokok), juga boleh menyebabkan penyakit lelah di kalangan kanak-kanak
• Menyumbang sebanyak 25% kepada kes kebakaran

Ketagihan Merokok

 Apakah yang menyebabkan ketagihan rokok?

• Rokok mengandungi nikotin yang menyebabkan ketagihan seperti juga heroin dan kokain.
• Menghisap rokok berulang kali boleh menyebabkan ketagihan.

Bila merokok dianggap sebagai ketagihan?

Seseorang mengalami rasa tidak selesa dan ketagih untuk merokok apabila tidak merokok.  Antara tanda-tanda ketagihan adalah :

• TANDA FIZIKAL :
• Gelisah
• Menggeletar
• Degupan jantung lebih laju
• Pernafasan cetek / tidak dalam
• CORAK PEMIKIRAN :
• Gian untuk menghisap rokok
• Berasa risau, gelisah dan bimbang
• Tidak boleh menumpukan perhatian
• CORAK EMOSI :
• Mudah marah
• Mudah runsing
• Rasa bimbang
• Gelisah
• POLA KELAKUAN :
• Kehadiran ke sekolah merosot dan kurang disiplin
• Tercicir dari sekolah
• Perubahan sikap dan tingkah laku
• Terlibat dalam kegiatan jenayah seperti mencuri untuk membiayai tabiat merokok

Mengapa susah untuk berhenti?

• Nikotine dalam tembakau menyebabkan ketagihan
• Kesan merokok yang menyeronokkan (contoh : merasa lebih segar dan tidak mengantuk) adalah kesan serta merta tetapi tidak lama (lebih segar , degupan jantung bertambah)
• Merasa letih dan murung apabila tidak merokok
• Merasa gelisah dengan gejala gian yang lain
• Mengatasi gian dan keinginan merokok

Adakah kesan buruk merokok hanya tertumpu kepada perokok atau juga orang lain?

Ya, orang lain boleh menjadi perokok pasif secara tidak langsung jika :

• Terhidu asap yang keluar dari perokok. Kesan yang tidak diingini adalah sama iaitu penyakit lelah, penyakit jantung dsb.

Adakah perokok pasif kurang bahaya?

Tidak, ianya lebih merbahaya kerana :

Berbanding dengan asap yang dihisap oleh perokok, asap yang disedut oleh perokok pasif mengandungi :

• 2 kali ganda nikotin
• 3 kali ganda tar
• 5 kali ganda karbon monoksida
• 50 kali ganda bahan kimia merbahaya

Apakah baiknya berhenti merokok?

• Pernafasan bertambah baik
• Stamina meningkat
• Lebih sihat
• Lebih diterima oleh masyarakat
• Mengurangkan bahaya merokok terhadap kesihatan
• Melindungi orang lain dari bahaya merokok
• Menjimatkan wang
• Melindungi persekitaran

Bagaimana cara berhenti merokok?

• Menyedari anda mepunyai masalah.
• Membuat keputusan.
• Menetapkan tarikh berhenti merokok.
• Elakkan pengaruh untuk merokok.
• Minta bantuan dari rakan anda.
• Cari aktiviti yang lebih baik untuk dilakukan.
• Rancang hari hari tidak merokok anda.
• Bina keyakinan diri.
• Buat peringatan bertulis mengingatkan anda untuk berhenti merokok / diari berhenti merokok

Petua mengatasi keinginan merokok.

• Tarik nafas panjang
• Minum air
• Membuat kerja lain
• Mengunyah sesuatu (seperti gula getah)
• Basuh tangan
• Senaman ringan ( contoh : regangan)
• Sembahyang / meditasi

Inhalan

Apakah inhalan?

Inhalan dikenali juga sebagai bahan hiduan atau sedutan adalah bahan mudah meruap (volatile) yang dihidu atau disedut untuk menimbulkan kesan psikoaktif atau merangsangkan perubahan minda.

JENIS-JENIS INHALAN

Umumnya, inhalan boleh dibahagikan kepada tiga kategori utama iaitu:

1. PELARUT MUDAH MERUAP

Merupakan cecair yang akan meruap pada suhu bilik. Pelarut ini didapati dalam kebanyakan produk-produk yang biasa digunakan di rumah atau untuk tujuan penggunaan perubatan dan industri. Produk-produk tersebut termasuklah cat dan penipis/pelarut cat, bahan pelindung fabrik, penanggal gris, bahan pengilat, minyak gas, minyak petrol, gam dan pelekat, cecair pemadam dan dakwat pen.
 2. BAHAN GAS

Merupakan bahan yang banyak digunakan dalam perubatan seperti eter, klorofom, haloten dan nitrous oksida. Produk kegunaan di rumah yang mengandungi gas termasuklah pemetik api yang berisikan gas butana, tong gas propana dan gas peti sejuk iaitu freon. Penyembur aerosol pula biasanya mengandungi kedua-dua bahan pelarut dan gas. Antara penyembur aerosol yang mudah didapati di rumah adalah cat penyembur, semburan pewangi, penyembur rambut dan penyembur pelindung fabrik.                                                                                                                                                                                                                                        

3. BAHAN NITRIT 

Merupakan sejenis bahan sedutan yang sering digunakan sebagai pemangkin seks dan mudah diperolehi di kelab-kelab malam. Antara bahan nitrit yang biasa digunakan adalah sikloheksil nitrit, amil nitrit dan butil nitrit yang terdapat dalam sebahagian jenama penyegar udara. Nama lain yang biasa dikenali oleh penagih ialah Climax, Rush, Locker Room dan Popper.

Inhalan berbentuk bahan mudah meruap dan bahan gas lebih digemari oleh golongan awal remaja, walau pun terdapat juga golongan dewasa yang menggunakannya. Orang dewasa biasanya terdedah kepada bahan sedutan melalui pekerjaan mereka, manakala golongan remaja yang lebih berumur biasanya memperolehi dan terdedah kepada bahan nitrit di kelab-kelab malam.                                                                                                                                                                                                               

Kesan-kesan Buruk INHALAN

                                                                                                                            Kebanyakan inhalan bentuk pelarut dan gas akan menyebabkan penagih berasa khayal. Kesannya seakan sama dengan mabuk akibat meminum alkohol yang banyak. Perasaan khayal ini biasanya berlaku selama 15 hingga 45 minit dan akan berterusan sehingga satu hingga dua jam.

Sekiranya kuantiti atau kepekatan inhalan itu tinggi, penagih mungkin hilang deria rasa, dan seterusnya tidak sedarkan diri. Sekiranya wap inhalan disedut dengan kuat dan dalam, atau digunakan dengan banyak dalam tempoh yang singkat, seseorang itu akan hilang kawalan diri, berkelakuan agresif, tidak sedarkan diri, atau mati. Seiringan itu, penagih juga akan berasa loya dan muntah. Jika muntah terjadi ketika pengsan, kematian boleh berlaku akibat tersedak dan kesesakan nafas. Seandainya inhalan yang dihidu berkepekatan tinggi, akan mengakibatkan kegagalan jantung dan kematian mengejut boleh terjadi. Hiduan boleh membunuh walau pun kali pertama atau pun hiduan seterusnya. Inhalan yang pekat menyebabkan kesesakan nafas akibat kekurangan oksigen. Selain itu, penekanan sistem saraf pusat yang serius boleh melambatkan dan seterusnya menghentikan proses pernafasan.                                                                     

Seperti penagih benda-benda lain, inhalan boleh mengakibatkan pergantungan fizikal dan psikologi kepada penagih jika digunakan untuk beberapa hari atau lebih. Penagihan yang berterusan dalam jangka masa panjang boleh mengakibatkan kerosakan sel-sel otak yang kekal. Penagih akan hilang daya tumpuan, mudah marah, hilang ingatan, mengalami kekeliruan serta kemurungan. Selain itu, selera makan serta berat badan penagih turut merosot. Penagih juga akan mengalami keletihan serta kawalan pergerakan badan akan turut terjejas.                                                              Sebahagian inhalan juga boleh merosakkan organ-organ utama badan seperti paru-paru, hati, buah pinggang, darah dan sum-sum tulang. Bahan nitrit yang disedut bertindak membesarkan salur darah, meningkatkan kadar degupan jantung dan menghasilkan keseronokan yang mampu bertahan selama beberapa minit sahaja. Kesan-kesan lain adalah rasa panas, pening dan sakit kepala. Bahan nitrit dipercayai berupaya menambahkan keseronokan dan keupayaan seksual.

BAHAN KIMIA BERBAHAYA YANG TERDAPAT DALAM INHALAN

·         Amil nitrit, Butil nitrit	Poppers, Climax, Rush
·         Benzene	Minyak petrol
·         Butane, Propane	Cecair pemetik api, semburan cat dan rambut
·         Metilena klorida	Penanggal/penipis cat, penyahgris
·         Nitrous oksida,	Krim ‘whipping’, tangki gas
·         Toluin	Minyak petrol,gam, penanggal/penipis cat, cecair pemadam
·         Trikloroetilena	Penanggal kotoran, penyahgris, cecair pemadam
·         Heksana	Gam, Minyak Petrol

                                                                                                                                              

Kesan kepada PENAGIH inhalan

·         Kematian mengejut kerana dihidu, ketahanan badan berkurang, kerosakan sel darah merah;

·         Kerosakan sum-sum tulang, ketahanan badan berkurang, risiko penyakit leukemia bertambah, kerosakan sistem pembiakan, kematian mengejut melalui kesan ke atas jantung, kesan terbakjar yang teruk;

·         Mengurangkan keupayaan darah untuk membawa oksigen, perubahan otot dan denyutan jantung;

·         Kematian akibat kurang oksigen di otak, pengsan, fungsi jantung terjejas; dan

·         Kerosakan otak (hilang kewarasan fikiran dan keseimbangan badan, hilang penglihatan dan pendengaran), hati dan buah pinggang.

Kematian mengejut akibat dihidu, sirosis hati, kerosakan pendengaran dan penglihatan, komplikasi sistem pembiakan, kekejangan anggota badan, kebas.

                                                                                                           

                                

Kenali PENAGIH inhalan

Tanda-tanda berikut boleh membantu para ibu bapa, rakan sebaya, dan guru mengesyakki atau mengesan penagihan inhalan di kalangan anak-anak, rakan-rakan dan murid-murid:

·         Terdapat bekas-bekas cat atau pelarut serta kain buruk atau pakaian yang telah dicelup dengan bahan tersebut yang cuba disembunyikan di dalam laci atau almari di bilik tidur;

·         Remaja tersebut seringkali mengalami loya-loya, hilang selera makan, pertuturan yang kurang jelas, serta kelihatan tidak terurus;

·         Remaja terbabit kelihatan mengalami kurang daya tumpuan, mudah marah dan murung;

·         Terdapat bau bahan kimia pada nafas, badan, pakaian dan di bilik tidur;

·         Kesan cat atau bahan seumpamanya di kawasan muka, tangan, atau pakaian;

·         Terdapat bintik-bintik merah dan pecah-pecah di sekitar mulut dan hidung; dan

·         Mata seringkali kelihatan berair, merah dan berkaca, serta hidung berair.\

HIV/AIDS

daripada Human Immunodefiency Virus iaitu sejenis virus yang boleh melumpuhkan serta membinasakan sistem keimunan badan individu.

Manakala AIDS ialah singkatan bagi Acquired Immune Deficiency Syndrome (Sindrom Kurang Daya Tahan Penyakit) yang merujuk kepada daya keimunan atau pertahanan badan yang bertahan daripada serangan penyakit berkurangan sehingga ke tahap yang mengakibatkan individu berkenaan tersangat mudah dijangkiti oleh beraneka kuman (Rusli Nordin 1997: 2).

Ini bermakna penyakit AIDS diperolehi melalui jangkitan virus yang dinamakan HIV sementara AIDS ialah peringkat akhir bagi jangkitan virus tersebut.

BAGAIMANA SESEORANG BOLEH DIJANGKITI HIV-AIDS

Menurut Kementerian Kesihatan Malaysia, seseorang boleh dijangkiti HIV dan AIDS dan mengjangkitkan virus tersebut kepada individu lain melalui lima saluran utama iaitu:

(a)      perkongsian jarum atau syringe yang mengandungi darah yang      tercemar dengan HIV;

(b)     hubungan seksual dengan pembawa HIV;

(c)      jangkitan daripada ibu yang dijangkiti dengan HIV dan AIDS kepada bayi;

 (d)    trasfusi darah dan produk darah yang mengandungi HIV; dan

 (e)    pemindahan organ yang dicemari HIV.

Sumber virus HIV dan AIDS yang boleh mengakibatkan jangkitan pula ialah:

a)      air mani;

b)     darah;

c)      cecair faraj servik; dan

d)     susu ibu.

                                                                  

Manakala virus HIV boleh didapati pada jumlah yang sedikit dalam:

a)      air liur;

b)     air mata;

c)      air kencing sel mononuclear;

d)     cecair serebrospinal; dan

e)     sum-sum tulang dan otak (Aminuddin 1992: 36).

SIAPA YANG BERISIKO DIJANGKITI HIV-AIDS?

Individu-individu berisiko tinggi yang boleh dijangkiti dan menyebarkan jangkitan HIV AIDS terdiri daripada dua kategori utama iaitu:

i)            Penagih dadah

ii)           Pengamal seks bebas dan luar tabii yang terdiri daripada pelacur atau pekerja seks, heteroseksual, biseksual dan homoseksual.

iii)                golongan pesakit HIV dan AIDS yang dikategorikan sebagai mangsa. Mereka mendapat jangkitan daripada golongan pembawa daripada dua kategori utama yang telah dijangkiti virus HIV. Golongan mangsa ini terdiri daripada isteri, suami, anak-anak, janin dalam kandungan, penerima darah dan organ, paramedik, pengurus jenazah dan rakyat awam                                                                                                                        

SEJARAH  HIV DAN AIDS

Kes HIV dan AIDS pertama dikesan bermula di Amerika Syarikat pada tahun 1980 apabila sekumpulan homoseksual dari Amerika Syarikat mengadakan hubungan seks dengan homoseksual dari Afrika di Kepulauan Haiti.

Homoseksual dari Amerika kemudiannya telah dijangkiti kuman HIV dan kerana beberapa sebab mereka telah mengalami pembinasaan sistem keimunan dan seterusnya menunjukkan gejala-gejala serta tanda-tanda penyakit AIDS. (Rusli 1997: 3).

Bermula daripada kes pertama ini, HIV dan AIDS mula merebak ke seluruh dunia dengan pantasnya dan tiada satu pun benua yang terkecuali daripada menerima wabak ini. Menurut WHO, pada tahun 2009 sebanyak 33.3 juta penduduk dunia menghidap HIV, 2.6 juta penghidap baru HIV dan 1.8 juta mati akibat AIDS. (Global Report WHO 2009: 2010)

SEJARAH  HIV DAN AIDS DI MALAYSIA

Di Malaysia, kes AIDS pertama dikesan pada Disember 1986 apabila seorang warganegara Amerika Syarikat berumur 45 tahun dari Malaysia disahkan menghidap AIDS dan meninggal dunia di Amerika Syarikat akibat pneumonia yang teruk (Rusli 1997: 22). Bermula daripada kes ini, jumlah penghidap HIV dan AIDS di Malaysia mula meningkat dari tahun ke tahun. Pada tahun 1986, penghidap HIV di Malaysia hanya empat orang, sepuluh tahun kemudian iaitu pada tahun 1996 jumlah kes jangkitan meningkat kepada 4859 orang iaitu peningkatan sebanyak 121 475% (Aishah 2000: 539). Pada tahun 2006, jumlah kes HIV dan AIDS terus meningkat kepada 72 000 kes (United Nations HIV/AIDS Theme Group Malaysia 2007). Tahun 2010, 77 084 kes HIV dan AIDS dicatatkan dan Kementerian Kesihatan Malaysia menjangkakan angka ini akan terus meningkat kepada 300 000 kes menjelang 2015 ( Nadzran & Rozeman 2010: 385).

Statistik HIV-AIDS

Di Malaysia sehingga Disember 2010, Majlis Aids Malaysia melaporkan bahawa terdapat 77,084 rakyat Malaysia yang hidup bersama HIV dengan 3652 kes baru dicatatkan, 1035 kes AIDS dan 904 kes kematian melibatkan AIDS. Kadar jangkitan HIV kebangsaan pula ialah 12.9 kes bagi 100 000 orang. Dari segi gender, sejak epidemik ini bermula di Malaysia pada 1986 masih menunjukkan golongan lelaki menjadi populasi tertinggi dijangkiti HIV dengan 81.7% (2985 orang) kes baru dilaporkan, sementara wanita dan gadis sebanyak 18.3% (668 orang). Manakala kumpulan umur tertinggi yang dijangkiti HIV ialah 20-49 tahun.

Risiko hubungan seks bebas

Sesuatu yang harus diberikan perhatian dan agak membimbangkan apabila saluran jangkitan HIV telah menunjukkan perubahan. Jika tahun-tahun sebelum ini penagihan dadah menjadi saluran utama penyebaran HIV tetapi pada tahun 2010 menunjukkan saluran hubungan seks (heteroseksual, homoseksual dan biseksual) telah mengatasi saluran penagihan dadah iaitu 48.7% berbanding 47.4%. Laporan ini sekaligus membayangkan saluran hubungan seks dijangka akan menjadi saluran jangkitan utama HIV bagi tahun-tahun seterusnya. Jika penagihan dadah didominasi oleh penagih lelaki, sebaliknya hubungan seks melibatkan kedua-dua populasi lelaki dan wanita yang mana risiko penyebaran HIV menjadi lebih luas.

Antara ketiga-tiga jenis hubungan seks, hubungan jenis heteroseksual paling berisiko kerana ia adalah hubungan seksual lazim yang menjadi amalan tingkah laku kebanyakan manusia, lelaki dan wanita bahkan dijadikan sumber pendapatan oleh golongan pekerja seks.

IDENTITI SEBAGAI PESAKIT

Apabila mendengar perkataan HIV dan AIDS, pasti sebahagian daripada masyarakat tidak dapat mengelak daripada mengaitkannya dengan tingkah laku menyalahi agama dan moral. Dalam masa yang sama timbul rasa curiga untuk mendekati dan berinteraksi secara dekat dengan alasan takut dijangkiti. Sekalipun bukan atas alasan takut dijangkiti, keinginan untuk mendekati pesakit HIV dan AIDS tidak terzahir secara spontan seperti mana yang sepatutnya berlaku dalam jalinan sebuah anggota masyarakat. Jika ada anggota masyarakat yang menghidap penyakit diabetis, hipertensi, strok atau jantung, anggota masyarakat yang lain dengan cepat akan melahirkan rasa simpati dan melakukan ziarah ke atas pesakit.

Di samping itu, walaupun ada beberapa jenis penyakit yang dikategorikan sebagai penyakit berjangkit seperti influenza, campak (measles), cacar (chicken pox) dan tibi, namun penerimaan masyarakat terhadap individu yang dijangkiti penyakit ini berbeza dan lebih terbuka. Malahan bagi sesetengah anggota masyarakat yang melawat pesakit-pesakit ini tidak pula mengambil langkah-langkah pencegahan bagi mengelakkan daripada jangkitan seperti yang disarankan oleh doktor dengan alasan tidak mahu pesakit merasa terhina dengan keadaan mereka. Berlainan dengan pesakit HIV dan AIDS, walaupun anggota masyarakat dapat melihat derita fizikal dan adakalanya merasai derita emosi yang ditanggung oleh mereka, anggota masyarakat memilih untuk tidak memberikan simpati kepada golongan ini. Sekalipun wujud perasaan simpati dan kasihan, ia tidak disusuli dengan pertolongan dan sokongan fizikal, bahkan secara terbuka atau berhemah mereka cuba menjauhkan diri daripada pesakit HIV dan AIDS.

Menyedari tindakbalas pasif masyarakat terhadap pesakit HIV dan AIDS, kebanyakan individu yang disahkan menghidap penyakit ini memilih untuk merahsiakan identiti mereka sebagai pesakit HIV dan AIDS. Kajian Fatan Hamamah ( 2005) menunjukkan majoriti informan (47 informan HIV Seropositif dan 10 Informan AIDS) memilih untuk tidak memberitahu keadaan mereka yang telah dijangkiti HIV kepada orang lain termasuk kepada ahli keluarga terdekat. Kesemua informan takut kepada diskriminasi, penyisihan dan kemungkinan dibiarkan bersendirian semasa terlantar sakit oleh orang-orang di sekeliling mereka. Pendedahan tentang status diri yang HIV positif sekaligus boleh menyebabkan identiti mereka yang selama ini tersembunyi atau private (identiti gay, pelacur atau penagih) diketahui umum. Apabila identiti private mereka diketahui, bukan hanya pesakit yang menerima tindakbalas disisihkan, bahkan keluarga mereka juga akan menerima akibatnya.

Pesakit HIV dan AIDS akan melalui dua tahap identiti pesakit iaitu tahap HIV dan tahap AIDS. Tidak semua pesakit yang dijangkiti HIV akan mendapat AIDS, walau bagaimanapun ia tetap akan berakhir dengan kematian. Pesakit yang mempunyai virus HIV yang berterusan yang akan membawa kepada AIDS berlaku mengikut kadar yang berlainan. Jangkamasa inkubasi virus HIV untuk bertukar daripada saat pendedahan kepada virus sehingga menjadi penyakit AIDS adalah berbeza-beza mengikut individu, mungkin mengambil masa dua hingga sepuluh tahun (Aminuddin 1992: 48). Bahkan sesetengah individu yang dijangkiti HIV bebas daripada AIDS selama 14 tahun atau lebih (Bloor 1995: 6).

Pada tahap pertama iaitu tahap HIV, pembawa virus ini tidak menunjukkan sebarang gejala kesakitan atau cuma mengalami pembengkakan limfadenopati yang berterusan (Aminuddin 1992: 48). Oleh sebab waktu pengeraman HIV memakan masa yang lama tanpa sebarang simpton, pesakit yang telah disahkan mempunyai virus HIV boleh menyembunyikan identiti mereka sebagai pesakit HIV. Mereka boleh menjalani kehidupan berkeluarga dan bermasyarakat seperti biasa kerana mereka kelihatan sihat. Kerahsiaan identiti ini boleh berlaku sama ada secara langsung iaitu bagi pesakit yang telah mengetahui status HIV mereka dan secara tidak langsung iaitu bagi mereka yang tidak mengetahui bahawa mereka telah dijangkiti HIV terutama bagi golongan dalam kategori mangsa.

Pada tahap kedua, iaitu apabila virus HIV merebak ke tahap AIDS, pesakit mula mengalami simpton-simpton AIDS. Kebanyakan pesakit mula sedar akan masalah kesihatan mereka pada peringkat ini dan mula berjumpa doktor. Pesakit boleh mengalami gejala-gejala seperti demam melebihi 38c, berat badan berkurangan melebihi 10%, pembengkakan kelenjar, cirit-birit, letih, kurang daya fizikal, berpeluh malam dan sebagainya (Aminuddin 1992: 47). Pada peringkat ini sistem keimunan pesakit amat terjejas. Pelbagai jangkitan opurtunis dan tumor akan terjadi sehingga boleh menyebabkan kematian seperti jangkitan paru-paru (pneumonia), tibi, kandidiasis, sarkoma kaposi, kanser kulit, kanser pada anorektus (kawasan anus), limforma dan sebagainya (Aminuddin 1992: 48).

Pada tahap ini, walaupun gejala AIDS telah mulai kelihatan, pesakit-pesakit AIDS masih boleh menyembunyikan identiti sebenar mereka sebagai pesakit AIDS kecuali jika identiti seksual, pekerjaan dan identiti sebagai penagih dadah telah terbongkar lebih awal. Ini kerana AIDS adalah penyakit yang berangkai dengan pelbagai penyakit lain. Maka pesakit AIDS boleh memaklumkan masyarakat bahawa mereka adalah pesakit tibi, barah, kanser kulit atau sebagainya demi mengelakkan diskriminasi dan prejudis masyarakat terhadap mereka sekiranya status mereka sebagai pesakit AIDS terdedah. Sifat penyakit AIDS yang berangkai dengan penyakit lain ini juga boleh mengelirukan penghidap dan juga pengamal perubatan seperti doktor dan pembantu hospital dalam membuat diagnosa yang tepat (Aishah 2000: 540).

Selain itu, sifat penyakit ini yang berjangkit dan berangkai dengan penyakit lain mengundang risiko yang amat berbahaya kepada mereka yang mempunyai kontak secara langsung dengan pesakit-pesakit AIDS sama ada golongan pesakit yang sengaja menyembunyikan identiti pesakit mereka atau golongan yang sememangnya tidak pernah tahu bahawa dirinya telah dijangkiti AIDS. Mereka yang mempunyai kontak secara langsung dengan pesakit ini pastinya tidak mengambil langkah-langkah berjaga-jaga bagi mengelakkan jangkitan AIDS kerana mereka menyangkakan status pesakit tersebut adalah berkaitan penyakit yang berangkai tadi.

Mengetahui identiti pesakit HIV dan AIDS adalah sangat penting dalam usaha mengurangkan penyebaran jangkitan penyakit ini. Namun bagaimanakah ia akan tercapai jika pesakit sendiri merahsiakan identiti mereka?

Tambahan pula sehingga kini belum ada undang-undang yang mewajibkan mereka mendedahkan status penyakit mereka kepada umum. Dalam hal ini, kejujuran, keberanian dan keyakinan dalam diri pesakit HIV dan AIDS untuk menghadapi kenyataan satu-satunya harapan yang ada supaya mereka mendedahkan identiti mereka sebagai pesakit AIDS terutama kepada ahli keluarga terdekat seperti isteri, suami, anak-anak, ibu bapa dan mereka yang menjaga pesakit ini ketika terlantar sakit bagi mengelakkan HIV dan AIDS daripada terus mengjangkiti orang lain.

Kita mengharapkan pesakit-pesakit AIDS ini tidak melakukan kesilapan berganda. Sekiranya mereka telah melakukan kesilapan dengan melacur atau melanggan pelacur, menagih dadah dan melakukan hubungan seks luar tabii, kesilapan ini tidak sepatutnya ditambah dengan menyebarkan virus berbahaya ini kepada orang lain. Ini kerana suatu masa apabila identiti seseorang pesakit terdedah dan dia diketahui menjadi punca kepada jangkitan penyakit ini, kebencian dan kemarahan terhadapnya terutama oleh ahli keluarga terdekat seperti isteri dan anak-anak akan berpanjangan walaupun selepas kematiannya. Untuk melihat mereka berterus-terang tentang penyakit yang dihidapi, penghidap HIV dan AIDS ini memerlukan sokongan moral melalui penerimaan terbuka ahli keluarga dan masyarakat terhadap kesilapan mereka.

Sokongan ahli keluarga dan masyarakat akan memberi kekuatan kepada mereka untuk berdepan dengan realiti, sementara keikhlasan seorang pesakit untuk merubah cara hidupnya pula akan melahirkan keterbukaan dan sokongan masyarakat terhadapnya. Justeru, kedua-dua pihak perlu bertindak serentak dalam menangani isu ini.